به اوج سعادت همائي علي
به سرّ خدا آشنائي علي
به بحر حوادث به طوفان سخت
به کشتيّ دين ناخدائي علي
جهان صورتي هست و معني توئي
تو مافوق مدح و ثنائي علي
نزايد نظيرت دگر امّهات
چُنان گوهر پربهائي علي
به جز تو ندارند فريادرس
تو يار همه بي نوائي علي
بخواهند ياري ز تو ممکنات
تو مرآت واجب نمائي علي
خداوند شمشير و علم و هنر
مبرّي ز ريب و ريائي علي
در اسماء حق اسم اعظم توئي
به جانت قسم هکذائي علي
شده در وجود تو اضداد جمع
منزّه ز چون و چرائي علي
يلِ شيرگيري به روز نبرد
به محراب، صاحب دعائي علي
به سر برده عمري به نان جوين
ولي بحر جود و سخائي علي
به شهر علوم پيمبر دري
تو منصوص در اِنَّمائي علي
بجائي به قرآن عَليٌ‌ حَکيم
به جاي دگر قُل کَفائي علي
ز هر جاي چون قطع امّيد شد
تو بر ماسوا..َ. رجائي علي
تو گفتي ز من نيست اعظم خبر
به اعظم خبر مبتدائي علي
به قرآن توئي صالح المومنين
به حق معني والضّحائي علي
ز يمن تو هستي شده پايدار
تو اِلّا پس از حرف لائي علي
چه آدم چه موسي چه عيسي چه نوح
تو بالاتر از انبيائي علي
به جز مصطفي افضل از کائنات
تو جان و دل مصطفائي علي
به قرب دَني کرده احمد عروج
تو مخبر از آن ماجرائي علي
تکلّم خدا کرده با صوت تو
نگويم تو صاحب صدائي علي
به توصيفت آغاز و انجام نيست
تو آن ذات حيرت فزائي علي
به احمد بجائي سري از بدن
نداريد از هم جدائي علي
بود مهرت ايمان و بغض تو کفر
قسيم نعيم و عنائي علي
ز محشر ندارد حسيني هراس
تو سلطان روز جزائي علي